Bölgedeki tarım alanlarının çoğunluğunun kıraç olması ve yıllık yağış seviyesinin düşük olması sebebiyle kültür tarım alanlarının çoğunluğunu hububat tarımı teşkil etmektedir. Konya’da tahıl üretimine dayalı sanayii yatırımlarının fazla olması sebebiyle hububat üretimi ayrı bir önem arz etmektedir.

Tarla bitkileri ıslahına ve bitkisel üretimde toprak ve su kaynaklarının etkin ve sürdürülebilir kullanımının sağlanmasına yönelik Eğitim ve Yayım Faaliyetleri ile eğitim altyapısının güçlendirilmesi amacıyla Selçuk Üniversitesi’nde Konya ilinin ilk tam kontrollü ıslah serası kurularak, yeni çeşitlerin geliştirilmesi için mevsimsel değişmelerden etkilenmeden uygun koşullar yaratılarak bir yılda birden fazla kademe ilerlemesi sağlayarak ıslah sürecinin kısaltılması, üniversite öğrencilerinin bitki ıslahına olan ilgisinin artırılması, modern ıslah uygulamalarını, tarım teknikleri ve teknolojilerini göstermek hedefleniştir.

Konya Ovasında net 59560 ha sulama alanına sahip Çumra Sulaması, Osmanlı İmparatorluğunca 1907-1913 yılları arasında büyük bir kısmı toprak kanal olarak inşa edilerek, 31.12.1913 yılında işletmeye açılmıştır. Bu kanalların doğası gereği su kayıp ve kaçak oranları oldukça yüksek mertebede olup ilave olarak arazinin jeolojik yapısı neticesinde ortaya çıkan obruk ve düdenler nedeniyle su kaybı her geçen yıl daha da artmaktadır.

KOP Bölgesinde faaliyet gösteren tüm ölçekteki işletmelerin mevcuttaki Enerji Verimlilik Etütleri yapılarak, işletmelerin en az 1 adet mevcut personelini Enerji Yöneticisi Eğitimi veya Etüt-Proje Eğitimi faaliyetlerinden birine göndermek şartıyla yaptıracakları enerji etüdünün tamamının karşılanması amaçlandığı projedir.

Proje, ülkemizin en önemli meselelerinden olan “Trafik Güvenliği” konusu ile ilgili olarak Aksaray, Karaman, Konya ve Niğde illerinde ölümlü ve yaralanmalı trafik kazalarını en aza indirerek güvenli bir ulaşım sistemi elde etmek amacıyla ortaya çıkmıştır.

Proje ile öncelikli olarak Meram İlçesi daha sonra Konya ve çevre illerin sebze, çiçek vb. fide ihtiyacını üreterek yerel potansiyeli harekete geçirmek, kaynakların yerinde ve etkin kullanılmasını ve değerlendirilmesini sağlamak, üreticilerin rekabet güçlerinin arttırmak ve sebzecilik yapan çiftçilerin ekonomik ve sosyal bütünleşmelerini sağlamak amaçlanmıştır.